Pedagogika cyrku w edukacji dzieci i młodzieży.

Wędrując w poszukiwaniu nowinek związanych z pedagogiką trafiłem na wywiad z Ewą Dembek. Kobieta ta to polska prekursorka pedagogiki cyrku. Jak sama nazwa wskazuje ma ona bezpośrednie podłoże właśnie w tej formie rozrywki. Na pewno każdy z nas miał okazję kiedyś w takiej zabawie uczestniczyć, o ile nie w środku zorganizowanego spektaklu, o tyle w życiu codziennym również różne cyrki można dostrzec ;-). 

Jednak poważnie, każdy wie czym ów cyrk jest. Natomiast pedagogika cyrku? Pozwolę sobie zacytować wyżej wspomnianą.: 

Jak wiemy, pedagogika to nauka zajmująca się wychowaniem, poszukująca skutecznych metod dotarcia do młodych ludzi. Pedagogika cyrku to nie tylko wprowadzenie dziecka w ciekawy, nieznany świat, ale także – poprzez bogactwo form i technik cyrkowych - budzenie zainteresowań młodych ludzi. Pozwala osiągnąć cele, na których zależy nam wszystkim - uczy otwartości, chęci poznania nieznanych rzeczy, zwiększa samoocenę dzieci i młodzieży. Jeżdżąc na występy, dzieci z Hecy zwiedzają świat, dzięki kontaktom z zaprzyjaźnionymi grupami chętnie uczą się języków obcych. Bogactwo form sprawia, że każde dziecko znajdzie coś dla siebie - żonglerka, akrobatyka, klaunada, iluzja - każda z tych technik rozwija inne płaszczyzny, wymaga innych predyspozycji. Dziecko po kilku zajęciach wie, co mu sprawia przyjemność i czego chce się uczyć.

 Pedagogika cyrku może przydać się szczególnie w terapii osób niepełnosprawnych: "bardzo nieśmiałe stają się otwarte, nadpobudliwe potrafią skupiać uwagę, osoby na wózkach mogą żonglować, jąkający się czy z wadami wymowy, niechętni, aby na forum klasy zabrać głos, nagle stają się mistrzami w swoich dziedzinach".

Cały wywiad dostępny jest na portalu - MojeMiasto. 

Interakcja pedagogiki z filozofią.

Miałem jakiś czas temu okazję przygotować, na jedne z zajęć na mojej uczelni, prezentację. Informacjami zawartymi w niej chciałbym się z Wami podzielić. Co prawda są to tzw. suche regułki, do tego dość ubogie, ale może komuś się do czegoś przydadzą ;-).

PO CO NAUCZYCIELOWI-PEDAGOGOWI POTRZEBNA JEST WIEDZA Z FILOZOFII? 

Pedagogika nawiązuje bezpośrednio do filozofii, znajdując w niej ogólną orientację  w całościowym ujmowaniu człowieka i podstawowe wskaźniki dla wzorca kształtowanej w nim osobowości.

Filozofia dostarcza pedagogice ogólnej i abstrakcyjnej refleksji nad faktami edukacyjnymi, np.:

o    ONTOLOGIA stawia pytania o sposoby istnienia edukacji.

o    EPISTEMOLOGIA stawia pytania o naturę naukowego poznania faktów edukacyjnych i o naturę poznawania świata przez uczniów.

SYSTEM FILOZOFICZNY	METODY NAUCZANIA
IDEALIZM	Tzw. „dialog sokratejski”, nauczyciel zadaje uczniowi pytania pomocnicze sprawiając , że w jego świadomości budzą się utajone idee
REALIZM	Źródłem wiedzy są nasze odczucia na temat przedmiotów znajdujących się  wokół nas więc nauczyciel stara się objaśnić uczniowi zjawiska naturalne przeprowadzając odpowiednie doświadczenia
PRAGMATYZM	Uczeń zdobywa wiedzę poprzez rozwiązywanie problemów, nauczyciel zaś powinien być nośnikiem doświadczenia, ale nie powinien narzucać się uczniowi, który z kolei ma możliwość swobodnego wyrażania i realizowania własnych potrzeb i zainteresowań

FILOZOFICZNE METODY NAUCZANIA

o    Możliwość wyrobienia sobie szerszego pojęcia o zagadnieniach oświatowych

o    Okazja do zrozumienia, że innowacje w systemie oświaty mogą być wykorzystywane do wielu celów i przynosić różnorodne konsekwencje

o    Chęć do przeanalizowania już postawionych i sformułowania nowych celów osobistych i zawodowych

Znajomość różnych filozoficznych koncepcji edukacji oraz orientacja w tym, jak poszczególne programy i metody nauczania wiążą się z konkretnymi stanowiskami filozoficznymi przynoszą nauczycielowi wiele korzyści, oto one:

o    Istotą  oddziaływania wychowawczego jest ujęcie w budowie człowieka jego najgłębiej fundujących się osobowych struktur

o    Pedagog powinien w sposób twórczy kształtować wychowanka uwzględniając jego złożoną i niepowtarzalną osobowość

o    Wychowawca ma obowiązek oprzeć swoje działanie na znajomości stanów duchowych wychowanka, więc musi on każdego traktować indywidualnie zaznaczając przy tym, iż człowiek powinien być rozumiany jako wartość najwyższa

W problematyce pedagogicznej należy rozważyć i rozwinąć akcentowaną w filozofii koncepcję  OSOBOWEGO JA:

o    Świat ludzkich wartości i nimi się kierować w kształtowaniu osobowości wychowanków

o    Ludzką naturę oraz możliwości jakie ona w sobie zawiera

o    Podmiotowość człowieka

o    Równość pedagoga z wychowankiem

o    Istotę humanizacji, sfer pedagogiki i pedagogii

o    Drugiego człowieka  (ucznia) by móc z nim współpracować i poznawać wspólnie otaczającą rzeczywistość

Dziś pedagogika zajmuje się każdym człowiekiem bez względu na wiek, płeć czy dorobek życiowy. Dokonało się to między innymi dzięki postępowi filozofii i naukowej wiedzy o człowieku.
Dlatego sens i celowość pedagogiki jest możliwy tylko z filozofią, dla której najwyższą wartością jest człowiek, a najważniejszym zadaniem humanizowanie świata.

Sztuka wychowania.

Każdego dnia powstaje wiele blogów związanych z jakże szeroką tematyką dotyczącą pedagogiki, czyli inaczej mówiąc sztuki wychowania, co po łacinie brzmi - ars educandi, jak w tytule widać. Każdy z nich ma jednak ten atut, że zawiera w sobie różne punkty widzenia, a przynajmniej inną hierarchię zgromadzonych treści. Na swoim chciałbym zamieszczać zarówno szablonowe teorie dotyczące w/w działu nauki jak i nowinki z tego świata. Do kogo kieruję swoje słowa? Z pewnością nie tylko do studentów pedagogiki :-). Mam nadzieję, że każdy z czytelników znajdzie coś ciekawego dla siebie.

Miłego czytania,

- życzy autor czyli Łukasz.